பண்ணையார் தேடிய பத்மினி

கோபிச்செட்டிபாளையம் பக்கத்துல இருந்தது அந்தப் பத்து ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள பெரிய தென்னந்தோப்பு. எங்கு பார்த்தாலும் வானத்தைத் துளைக்கப் போகிறது போல உயரமா வளர்ந்திருந்த தென்னை மரங்கள். அவற்றின் நீண்ட ஓலைகள் ஒன்றோடொன்று உரசிக்கொண்டு, காத்து அடிக்கும் போதெல்லாம் யாரோ ரகசியமா பேசிக்கொள்வது போல சலசலன்னு சத்தம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கும். மரங்களுக்கு நடுவே சூரிய ஒளி கூட முழுசா தரையைத் தொடாது; இடையிடையே விழும் மங்கலான வெளிச்சம், தோப்புக்குள்ள ஒரு விசித்திரமான நிழல் உலகத்தையே உருவாக்கியிருந்தது. ஈரமான மண்ணின் வாசனையோடு உதிர்ந்த ஓலைகளின் மணமும் கலந்து, அந்த இடத்துக்கு ஒரு பழமையான, மர்மமான தனிமை இருந்தது.

அந்தத் தோப்புக்கு நடுவுல ஒரு கீற்றுக் கொட்டாய் இருந்தது. காற்று பலமாக வீசும்போதெல்லாம் அதன் கூரை கீற்றுகள் நடுங்கி, உள்ளே யாரோ மெதுவா நடப்பது போல சத்தம் எழுப்பும். அங்க தான் கடந்த ஐந்து வருஷமா விஷ்ணுவோட தாத்தா கண்ணப்பன் தங்கி, அந்தத் தோப்பைப் பார்த்துக்கிட்டு வர்றாரு.

விஷ்ணுவுக்கு வயசு இருபத்தைந்து. அழகான, மென்மையான தோற்றம் கொண்ட வாலிபன். ஏழ்மையான குடும்பம்தான். ஆனாலும் நல்லா படிச்சு B.Sc. முடிச்சிருந்தான்.

கோயம்புத்தூர்ல இருந்த விஷ்ணு, தாத்தாவைப் பார்க்க கோபிச்செட்டிபாளையத்துக்கு வந்திருந்தான்.

அன்னைக்கு காலை கண்ணப்பன்,

“நான் சந்தைக்குப் போயிட்டு வர்றேன். நீ தோப்புல இருக்குற வேலையெல்லாம் பார்த்துக்கோ,”

என்று சொல்லிட்டு சந்தைக்குக் கிளம்பிட்டாரு.

தாத்தா போனதும் விஷ்ணுவும் சும்மா இருக்காம தோப்புக்குள்ள இறங்கி வேலை பார்க்க ஆரம்பிச்சான்.

தென்னை மரத்துல இருந்து கீழ விழுந்திருந்த காய்ந்த ஓலைகளையெல்லாம் ஒவ்வொன்னா பொறுக்கி ஓரமா குவிச்சுக்கிட்டு இருந்தான். அவன் கைகளுக்குக் கீழே உலர்ந்த ஓலைகள் முறியும் சத்தம் மட்டும் தெளிவா கேட்டது. அந்தச் சத்தத்துக்கு அப்பாற்பட்டு, தோப்பே மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு அவனை கவனிப்பது போல ஒரு கனமான அமைதி சுற்றிலும் படர்ந்திருந்தது.

அந்தப் பத்து ஏக்கர் தோப்புல அந்த நேரத்துல விஷ்ணு மட்டும் தான் தனியா இருந்தான். தாத்தாவின் காலடிச் சத்தமும் மறைந்து, தொலைவில் கேட்கும் காகங்களின் கரைச்சலும், மேலே உரசிக்கொள்ளும் தென்னை ஓலைகளின் சலசலப்பும் மட்டுமே அவனுக்குத் துணையாக இருந்தது. 

ஒவ்வொரு முறை காற்று திடீர்னு திசைமாறி வீசும்போதும், யாரோ அவன் பின்னால வந்து நின்று விட்டார்களோன்னு அவனுக்குள் ஒரு சிறிய நடுக்கம் எழுந்தது. அப்போ யாரோ ஒரு ஆள் தன்னை குறுகுறுனு பார்த்துக் கொண்டிருப்பது விஷ்ணுவுக்குத் தோணிச்சு. முதலில் அது தன் கற்பனையா இருக்குமோன்னு நினைச்சான். ஆனா, அவன் முதுகின் நடுவே யாரோ கூர்மையான பார்வையைப் பதித்திருப்பது போல ஒரு அசௌகரியம் அதிகரிச்சுக்கிட்டே போச்சு.

கையில் இருந்த காய்ந்த ஓலை திடீர்னு கனமாகத் தோணிச்சு. தொண்டை வறண்டு, இதயம் வேகமா துடிக்க ஆரம்பிச்சது. மெதுவா திரும்பிப் பார்த்தான். அவனுக்கு சில அடிகள் தள்ளி, முரட்டுக் காளை போல வாட்டமான கட்டுமஸ்தான உடம்புடன் ஒருவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான். அவன் அசையவே இல்ல. தென்னை மரங்களின் இடைவெளியில் விழுந்த மங்கலான வெளிச்சம் அவன் முகத்தின் பாதியை மட்டும் காட்டியது; மீதிப் பகுதி ஆழமான நிழலில் மறைந்திருந்தது. 

அவன் கண்கள் மட்டும் அந்த நிழலுக்குள்ளிருந்து பளிச்சென்று தெரிந்தன. இமைக்காம, மூச்சுவிடுகிறானா இல்லையா என்பது கூட புரியாதபடி, விஷ்ணுவையே உற்றுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான். “இவன் யாரு? இவன் எப்படி தோப்புக்குள்ள வந்தான்?” என்று யோசித்துக்கிட்டிருக்கும் போதே, அவன் எதுக்கு தன்னைக் குறுகுறுனு பார்க்கிறான் என்று தோணிச்சு. 

அந்த அந்நியனின் பார்வையில் கோபமா, எச்சரிக்கையா, இல்ல வேற ஏதோ புரியாத நோக்கமா என்று விஷ்ணுவால் கண்டுபிடிக்க முடியல. அவன் அங்கே நின்ற விதமே, இந்தத் தோப்புக்கு அவன் புதுசல்லன்னு காட்டுற மாதிரி இருந்தது. ஆள் வேற மார்க்கமா இருக்கான். வேட்டியைச் சட்டை மேலே கட்டியிருந்தான். அவன் சட்டை மண்ணும் வியர்வையும் படிந்து சுருண்டிருந்தது. தலைமுடி கலைந்து, முகத்தில் பல நாட்களாகச் சவரம் செய்யாத கரடுமுரடான தாடி இருந்தது.

அவனிடமிருந்து மது வாசனையா, ஈரமான மண்ணின் வாசனையா, இல்ல வேற ஏதோ கசப்பான வாசனையா என்று புரியாத ஒரு நாற்றம் காற்றோடு விஷ்ணுவைத் தொட்டது. போதையில இருப்பானோ? ஆளைப் பார்த்தா பெரிய இடத்து ஆள் போலவும் இருக்கான். அவன் அணிந்திருந்த பழைய துணிகளுக்குள்ளேயே ஒரு வித்தியாசமான கம்பீரம் இருந்தது. ஆனா அவன் முகத்தில் தெரிந்த அந்தக் கடினத்தன்மையும், அசையாமல் பதிந்திருந்த பார்வையும் விஷ்ணுவின் நெஞ்சுக்குள் பயத்தை இன்னும் ஆழமாக ஊற்றின. 

ஆனா ஒரு மார்க்கமாவும் இருக்கான். ஒருவேளை திருடனா இருப்பானோ? இப்போல்லாம் திருடங்கதானே டிப் டாப்பா இருக்காங்க.

என்று நினைச்சவாறே விஷ்ணு அவன்கிட்ட கேட்டான். குரலைத் தைரியமா வைத்துக்கொள்ள முயற்சி செய்தாலும், அவன் குரலின் நடுக்கத்தை அவனாலேயே மறைக்க முடியல.

“யாரு நீங்க? எதுக்கு இங்க வந்தீங்க? என்ன பாக்குறீங்க? எப்படி இங்க வந்தீங்க?” என்று கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டான். எதையும் அலட்டிக்கொள்ளாமல், அவன் விஷ்ணுவின் மீது செலுத்திய கூர்மையான பார்வையை விலக்கவே இல்லை.

விஷ்ணு கோவப்பட்டு கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டுக்கிட்டு இருந்ததைப் பார்த்த அந்த முரட்டு அந்நியனுக்கு, சின்னப் புள்ள பேசுற மாதிரியே தோணிச்சு.

விஷ்ணு அவன் பதில் சொல்லாம நின்னதைப் பார்த்து இன்னும் கோவப்பட்டான்.

“ஏய்! நான் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கேன். காதுல விழலையா? யாருன்னு கேட்டா பதில் சொல்ல மாட்டியா?” என்று கேட்டுக்கிட்டே அவன் சட்டையைப் பிடிச்சு உலுக்கினான் விஷ்ணு.

அடுத்த நொடி, அந்த முரட்டு அந்நியனுக்குக் கோவம் வந்துச்சு.

விஷ்ணுவோட கையைப் பிடிச்சு முறுக்கி, அவனைத் திருப்பினான். என்ன நடக்குதுன்னு விஷ்ணு புரிஞ்சுக்கிறதுக்குள்ள, அவனோட இடுப்பைச் சுற்றிக் கைபோட்டு இறுக்கமா பிடிச்சுக்கிட்டு பின்னாடி நின்னான்.

விஷ்ணு ஒரு கன்னிப் பையன். இடுப்புல ஓர் அந்நியனோட கை அழுத்தமா பதிஞ்சதும், பின்னாடி ஒரு முரட்டு ஆள் தன்னைக் கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டு நிக்கிறதையும் உணர்ந்த விஷ்ணுவோட உடம்பு அப்படியே உறைஞ்சு போச்சு.

இமயமலையின் கடுங்குளிரில் உறைந்து நிற்கும் பனித்துளியைப் போல, அந்த முரட்டு அந்நியனின் நெருக்கத்தில் விஷ்ணு அப்படியே சிலையாக நின்னான்.

அவனோட அடிவயித்துக்குள்ள பட்டாம்பூச்சிகள் சிறகடிக்க ஆரம்பிச்சது. விஷ்ணுவோட உடம்பிலிருந்து வந்த மெல்லிய வாசனையும், அந்த முரட்டு அந்நியனோட வியர்வை கலந்த வாசனையும் ஒண்ணா கலந்து, அந்தத் தென்னந்தோப்பையே ஒரு புதுவிதமான மணத்துல மூழ்கடிச்சது.

விஷ்ணு அப்படியே நின்னான். அவனைப் பின்னாடியிலிருந்து பிடிச்சிருந்த அந்த முரட்டு அந்நியனோ, அவன் காதுக்குப் பக்கத்துல மூச்சுவிடுற அளவுக்கு நெருக்கமா இருந்தான்.

இருவருக்கும் மனசுக்குள் ஏதோ ஒரு காதல் இருந்தாலும், அதை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளவில்லை. அந்த முரட்டு அந்நியன் விஷ்ணுவின் கையைத் திருகிப் பிடித்திருந்ததால், வலியில் விஷ்ணு கத்தினான்.

“ஐயோ! கை வலிக்குது… விடுங்க!”

சரியாக அந்த நேரத்தில் கண்ணப்பன் அங்கே வந்தார்.

“சின்னய்யா, விடுங்க! அவன் என் பேரன்!” என்று பதறினார்.

“ஓஹோ! இதான் உன் வாயாடிப் பேரனா?” என்று விஷ்ணுவை இழுத்துக்கொண்டே சொன்ன அந்த முரட்டு அந்நியனுக்குப் போதை அதிகமாகி, அங்கேயே மயங்கி விழுந்தான்.

கண்ணப்பன் அவனைத் தாங்கிப் பிடித்து, கீற்றுக்கொட்டகையில் இருந்த கட்டிலில் படுக்க வைத்தார். அதைப் பார்த்த விஷ்ணு, “தாத்தா, யாரு இந்த ஆள்? ஏன் இவரைச் சின்னய்யான்னு கூப்பிட்டீங்க?” என்று கேட்டான்.

கண்ணப்பன் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார். “அதுவா… அது ஒரு பெரிய கதைடா,” என்று சொல்லிவிட்டு, சின்னய்யாவின் கடந்தகாலத்தைச் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

நான் இந்தத் தோட்டத்துக்கு வர்றதுக்கு முன்னாடி, இங்கே ஒரு குடும்பம் வேலை பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. அந்தக் குடும்பத்துல ஒருத்தர்தான் ஸ்மிதா. அவளுக்கு அப்போ முப்பத்திரண்டு வயசு இருக்கும். அவளோட கணவருக்கு நாற்பது வயசுக்கு மேல இருக்கும்.

அவங்க ரெண்டு பேரும் தோட்ட வேலையைப் பார்த்துக்கிட்டு, அங்கேயே தங்கியிருந்தாங்க. அவளோட கணவர் தினமும் குடிச்சிட்டு வருவார். ஸ்மிதா மட்டும் வீட்டு வேலை, சமையல்னு எல்லாத்தையும் பார்த்துக்குவா.

இனிமேல் கதை முழுவதும் சின்னய்யா சொல்வது போல

பண்ணையைப் பராமரிக்க ஒரு தம்பதி இங்கே தங்கி வேலை பார்த்து வருகிறார்கள். கணவருக்கு வயது 40-க்கு மேல் இருக்கும். அவரது மனைவியின் பெயர் மல்லிகா (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது), வயது 32 இருக்கும். இக்கதையின் நாயகி மல்லிகாதான். அவளுக்கு நல்ல பெரிய மார்பகங்களும், கவர்ச்சியான பெரிய பின்புறமும் உண்டு.

​அவள் அசல் கிராமத்துப் பெண் போன்ற தோற்றம் கொண்டவள். கணவன் தினமும் மாலையில் குடித்துவிட்டுத் தூங்கிவிடுவான். நான் ஊரிலிருந்து பண்ணை வீட்டுக்கு வரும்போதெல்லாம், என் தவறை என் பெற்றோரிடம் சொல்லாமல் இருக்க அவனுக்கும் அவளுக்கும் சேர்த்து அடிக்கடி பணம் கொடுப்பேன்.

​மல்லிகா எப்போதும் மார்பளவு ஆழமாகத் தெரியும் ரவிக்கை அணிவாள். நான் பண்ணை வீட்டில் உள்ள குளத்தில் குளிக்கும் போது, அவள் வேண்டுமென்றே அருகில் வந்து உட்கார்ந்து என்னைச்  காம பார்வையால் பார்ப்பாள். என் நாய்கள் காரணமாக வேறு யாரும் அங்கு வர மாட்டார்கள் என்பதால், குடித்துவிட்டுத் தூங்கும் அவளது கணவனைத் தவிர அவளுக்கு வேறு யாரும் கிடையாது.

​ஒருமுறை நீண்ட விடுமுறைக்காக நான் மட்டும் பண்ணை வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தேன். மல்லிகாவின் கணவன் ஏதோ வேலைக்காக ஊருக்குச் சென்றுவிட்டதால், அவள் மட்டும் தனியாக இருந்தாள். வழக்கம் போல எனக்குச் சமைத்துக் கொடுக்க வந்தவள் மிகவும் சோர்வாகக் காணப்பட்டாள். நான் அவளிடம், "என்ன மல்லிகா, உடம்பு சரியில்லையா? ரொம்ப சோர்ந்து போயிருக்க?" என்று விசாரித்தேன்.

​அவள், "இல்லை சின்னையா தம்பி, உடம்பெல்லாம் ஒரே வலியா இருக்கு" என்றாள். நான் உடனே அவளைப் படுக்கையில் படுக்கச் சொல்லிவிட்டு, "நான் கை, கால் பிடித்து விடுகிறேன்" என்றேன். அவள், "ஐயோ தம்பி, நீங்க எஜமானாச்சே, இதெல்லாம் நான் செய்யணும், நீங்க செய்யலாமா?" என்று தயங்கினாள். 

அவள், "ஐயோ தம்பி, நீங்க எஜமானாச்சே, இதெல்லாம் நான் செய்யணும், நீங்க செய்யலாமா?" என்று தயங்கினாள். நான் அவளிடம், "எனக்கு உடம்பு வலிச்சா நீங்கள்தானே பிடிப்பீங்க, அப்புறம் என்ன? பயப்படாமல் படு, யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன்" என்றேன். தயங்கியபடியே அவளும் ஒப்புக்கொண்டாள்.

​முதலில் சுடுநீரில் குளித்துவிட்டு வரச் சொன்னேன். அவள் குளித்துவிட்டு வந்ததும், அவளைக் குப்புறப் படுக்க வைத்து மசாஜ் செய்யத் தொடங்கினேன். காலில் தொடங்கி தோள்பட்டை வரை செய்தேன். 15 நிமிடங்கள் செய்ததும் அவளது கண்கள் சொருகின.

​பிறகு அவளது சேலையை விலக்கிப் பார்த்தேன், அவள் ஜாக்கெட்டுக்கு உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை. முதுகைத் தடவிக் கொண்டே சேலையை இடுப்பு வரை உயர்த்தியபோது அவள் அணிந்திருந்த கருப்பு நிற உள்ளாடை தெரிந்தது. அவள் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. சிறிது தேங்காய் எண்ணெய்யை அவளது முதுகில் ஊற்றித் தடவினேன். அவள் அதிர்ந்தாலும், "உடம்பு வலி சீக்கிரமா குறையும்" என்று சொல்லிவிட்டு, யாருக்கும் தெரியாமல் அவளது ஜாக்கெட்டின் ஹூக்கைக் கழற்றினேன்.

பிறகு அவளைத் திரும்பச் சொன்னேன். அவள் தயங்க, நான் விடாமல் முன்பக்கமும் மசாஜ் செய்ய வேண்டும் என்று கூறி அவளைத் திருப்பினேன். அவளது அரைகுறை நிர்வாண உடலைப் பார்த்ததும் எனக்குள் ஆசை பெருகியது. தோள்பட்டையைத் தடவிக்கொண்டே அவளது ஜாக்கெட்டுக்குள் கையைவிட்டு மார்பகங்களை அழுத்த ஆரம்பித்தேன். அவளும் கண்களை மூடிக்கொண்டு அதை ரசிப்பதாகத் தெரிந்தது.

அடுத்து அவளது தொடைகளைத் தடவிவிட்டு, உள்ளாடை மீது அவளது பிறப்புறுப்பைத் தேய்த்தேன். அவள் மெல்லிய குரலில், "ஐயோ தம்பி, போதும் விடுங்க... எனக்கு இதெல்லாம் சரியா படலை" என்றாள்.

​நான் அவள் சொல்வதைப் பொருட்படுத்தாமல் வேகத்தை அதிகரித்தேன். சில நிமிடங்களில் அவள் என் ஆணுறுப்பைத் தன் கையால் தொட்டுத் தடவ, எனக்கும் முழு உற்சாகம் பிறந்தது. உடனே அவளது சேலை மற்றும் உள்ளாடையை முழுமையாகக் கழற்றிவிட்டேன். அங்கே அவள் என் முன்னால் நிர்வாணமாக நின்றாள். அவளது உதடுகளில் முத்தமிட்டுக் கொண்டே ஒரு கையால் மார்பகங்களைப் பிசைந்தேன்.

அவள் என் ஆணுறுப்பை வாய் வைத்து நன்றாகச் சுவைத்துக் கவனித்தாள். "தம்பி, உங்க உடம்பு ரொம்ப பெருசா இருக்கு" என்று கண்ணடித்தாள். பிறகு நான் அவளது மார்பகங்களை வெறித்தனமாகச் சுவைக்க, அவள் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து முனங்கினாள்.

அடுத்ததாக அவளது பிறப்புறுப்பில் மூன்று விரல்களை விட்டு வேகமாக ஆட்டினேன். அவள் உடம்பு நடுங்க, "ஆஆ... இன்னும் நல்லா செய்யுங்க சின்னையா தம்பி, என் புருஷன் எந்தக் பயனுக்கும் இல்ல, ரொம்ப நாளா இதான் எதிர்பார்த்தேன்..." என்று கத்தினாள். இதைக் கேட்டதும் எனக்கு இன்னும் வெறி ஏறியது.

​பிறகு அவளை என் மீது உட்கார வைத்து உடலுறவு கொண்டேன். அவளது மார்பகங்கள் குலுங்க, தலைமுடியைப் பிடித்து என் நெஞ்சைச் சொறிந்து சுகம் கண்டாள். பின்பு அவளை நாய் பாணியில்(Doggy Style) திருப்பிப் பின்னாலிருந்து ஆழமாக உடலுறவு கொண்டேன். படுக்கை முழுவதுமாகக் குலுங்கியது. இருவரும் ஒருவரையொருவர் இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டு உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தோம். நான் விந்தினை அவளுக்குள்ளேயே வெளியேற்றினேன்.

​நாங்கள் இருவரும் சோர்வுடன் ஒருவரையொருவர் கட்டிக்கொண்டு அரை மணி நேரம் தூங்கினோம். அதன் பிறகு, எண்ணெய் பிசுபிசுப்பைக் கழுவ பாத்ரூமில் ஷவர் நீருக்கு அடியில் இருவரும் ஒன்றாகக் குளித்தோம். குளித்து முடித்ததும் அங்கே மீண்டும் ஒரு முறை வெறித்தனமாக உடலுறவு கொண்டோம்.

நானும் ஸ்மிதாவும் பண்ணை வீட்டுக்குள்ள நெருக்கமாக இருந்ததை, அவளோட கணவர் ஜன்னல் வழியா பார்த்துட்டார். உடனே ஆத்திரத்தோட உள்ளே வந்தவர், ஸ்மிதாவைப் பிடிச்சு இழுத்துக் கீழே தள்ளி அடிக்க ஆரம்பிச்சார். பண்ணை வீடே கலவரமானது. ஸ்மிதா அழுதுகிட்டே இருந்தாள். என்ன செய்வதுன்னு தெரியாம நான் அதிர்ச்சியோட நின்றேன்.

அதுக்குப் பிறகு அவர் என்னைப் பார்த்து, “எனக்கு 25 லட்சம் ரூபாய் கொடு. இல்லனா இந்த விஷயத்தைச் சும்மா விடமாட்டேன். உனக்குப் பெரிய பிரச்சினை பண்ணுவேன்”னு மிரட்டினார்.

அவர் கேட்ட தொகையைக் கேட்டதும் நான் அதிர்ச்சியடைந்தேன்.

ரெண்டு மாசம் கழிச்சு எனக்குக் கல்யாண ஏற்பாடு நடந்துச்சு. கல்யாணத்துக்கு இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் இருந்தது. அப்போ பார்த்து ஸ்மிதா அந்த வீடியோவை வெளியிட்டுட்டா.

பணம் கொடுக்கலைன்னு சொல்லி என்னை ஊர் முன்னாடி அசிங்கப்படுத்திட்டா. வீடியோவைப் பார்த்ததும் கல்யாண வீட்டுல பெரிய பிரச்சினை வெடிச்சது. கடைசியில என் கல்யாணமே நின்னுபோச்சு.

என் குடும்பத்துக்கும் எனக்கும் ஊர் முன்னாடி பெரிய அவமானம். என்னை நம்பியிருந்தவங்க கூட என்னைச் சந்தேகப்பட ஆரம்பிச்சாங்க. அந்த அவமானத்தை என்னால தாங்கிக்க முடியலை. கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடிக்க ஆரம்பிச்சேன். கடைசியில் குடிக்கு அடிமையாகிட்டேன்.

இனி கண்ணப்பன் சொல்வது போல .

“அன்னைக்கு நடந்த அந்தத் துரோகம் சின்னய்யா வாழ்க்கையையே தலைகீழா மாத்திடுச்சு, விஷ்ணு.

  சின்னய்யா இழந்தது பணத்தை மட்டும் இல்ல…  கல்யாணத்தை,  மரியாதையை,  வாழ்க்கையையே இழந்துட்டார்.”

கண்ணப்பன் பெருமூச்சு விட்டார்.

கண்ணப்பன் சொல்லி முடித்ததும் குடிசைக்குள் அமைதி நிலவியது. விஷ்ணுவுக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.

கட்டிலில் மயங்கிக் கிடந்த சின்னய்யாவைப் பார்த்தான்.

அந்த முரட்டு மனிதனுக்குப் பின்னால் இவ்வளவு பெரிய சோகமும் அவமானமும் இருக்கும்னு அவன் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை.

வாழ்க்கை வழக்கம்போல் போய்க்கொண்டிருந்தது.

பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு சின்னய்யா தென்னந்தோப்புக்கு வந்தார். அன்று அவர் குடிக்கவில்லை. நல்ல தெளிவாக இருந்தார்.

அன்று விஷ்ணு தென்னை மட்டைகளை எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டிருந்தான். ஒரு மட்டையை இழுத்த போது, எதிர்பாராத விதமாக அவனுடைய கால் மண்ணில் வழுக்கியது.

“ஐயோ!”

நிலைதடுமாறிய விஷ்ணு கீழே விழப்போனான்.

“டேய், பாத்து!”

என்று கத்தியபடியே சின்னய்யா அவனைப் பிடிக்க ஓடிவந்தார்.

விஷ்ணுவின் கையைப் பிடித்த சின்னய்யாவும் ஈரமான மண்ணில் கால் வழுக்கி விழுந்தார்.

தடால்!

இருவரும் ஒன்றாகக் கீழே விழுந்து உருண்டு பிரண்டார்கள். காய்ந்த தென்னை ஓலைகள் சடசடவெனச் சிதறின. மண் புழுதி மேலெழுந்தது.

கடைசியில் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் மிக அருகில், நேருக்கு நேர் படுத்திருந்தார்கள்.

விஷ்ணு கண்களைத் திறந்தான். அவனுக்கு முன்னால் சின்னய்யா!

இருவருடைய கண்களும் சந்தித்தன. ஒரு நொடி இருவரும் எதுவும் பேசவில்லை. 

கீழே சின்னையா படுத்து இருக்க, மேலே விஷ்ணு உட்கார்ந்து இருந்தான். இருவருக்கும் பூரிப்பு. உடல் வெப்பம் கட்டி உருண்டதில் சூடானது.

பஞ்சும் நெருப்பும் பக்கம் இருக்க, காமம் தாங்க முடியாமல் விஷ்ணு, சின்னையாவின் உதட்டில் முத்தம் கொடுத்தான்.

​ஸ்டிரெயிட்டான சின்னையாவுக்கு இந்த இதழ் முத்தம் பெண்மையின் அடையாளமாகவே தெரிந்தது. அதனால் விஷ்ணுவின் உடல்வாகும், மென்மையும் அவன் பையன் என்பதை மறக்கடித்தது சின்னையாவுக்கு.

​சின்னையாவின் மூளை, இவன் பெண் என்று உணர, உடனே அவனது மூளையின் ஹைப்போதலாமஸ்(Hypothalamus) தூண்டப்பட்டு, பிட்யூட்டரி சுரப்பிக்கு(Pituitary Gland) கட்டளையிட்டது. பிட்யூட்டரி சுரப்பியும் உடனடியாக ஹார்மோன்களை இரத்த ஓட்டத்தில் வெளிவிட, அந்த ஹார்மோன்களின் செயல்பாட்டால் சின்னையாவின் கருப்பு வர்ண ஜட்டிக்குள் ஆண்மை வாடிவாசல் காளை போல திமிறியது.

விஷ்ணு தன் பிங்க் நிற நாக்கால், அடிபட்டு கருத்துப் போய் இருந்த சின்னையாவின் சற்று பருத்த இதழ்களை நக்கினான், தடவினான். கிறங்கினான் முரடன் சின்னையா. முரடன் தன் நாக்கை விட்டு விஷ்ணுவின் நாக்கைக் குலவினான். இருவருக்கும் நாக்கு சண்டை நடைபெற்றது.

​முரடன் எச்சிலை விஷ்ணுவின் வாய்க்குள் கொட்டினான். அமிர்தம் கிடைத்தது போல லபக் லபக் என்று விழுங்கினான்.

​ரத்தம் சூடேற, முரடன் விஷ்ணுவின் வாயோடு சேர்த்து இதழ்களைக் கடித்து இழுத்தான். வலியும் சுகமும் தலையில்லாமச் சுழல, விஷ்ணுவிற்கு மயிர்க்கூச்செறிந்தது.

இந்த வேளையில் சின்னையாவின் கைகள் விஷ்ணுவின் சட்டைக்குள் புகுந்து, அவனது முலைகளைத் திருக ஆரம்பித்தது.

​விஷ்ணு, கால்களை இரு பக்கமும் விரித்து, சின்னையாவின் புடைப்பின் மேல் உட்கார்ந்து இருந்தான். இருவரும் தலைகறி சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருந்தனர்.

வெறி தாங்க முடியாமல் முரடன் சின்னையா, விஷ்ணுவின் சட்டையை இரண்டு கைகளையும் வைத்துக் கிழித்தெறிந்தான். பட்டன்கள் சிதறி ஓடின.

​ஆடவன் ஒருவன் ஆடை அவிழ்க்க, கன்னிப் பையானா விஷ்ணு மறுபேச்சு பேசாமல், தன் உடலை அடிமை சாசனம் எழுதிக் கொடுத்தது போல மௌனமாய் இருந்தான்.

​முரடன் மெதுவாக விஷ்ணுவின் கழுத்துப் பகுதியில் தன் தாடி மயிர்களை வைத்துப் பூச்சொரிந்தான். விஷ்ணு மெய்மறந்தான். கழுத்தை நக்கினான், கடித்து இழந்தான்.

​"தான் ஒரு ஆண் சிங்கம்; விஷ்ணுவின் உடல் என் எல்லைப் பகுதி" என்பது போல அடையாளமாக ஒரு கடியைக் கழுத்தில் இட்டான். கன்னிப் பையன் விஷ்ணுவின் தேகம் சிவந்தது.

​அப்போ அப்போ டீ குடிச்சிட்டு பன் கடிச்சது போல, நடு நடுவில் விஷ்ணுவின் கன்னத்தைக் கடித்து எடுத்தான் முரடன்.

மெதுவாகக் கீழ் Area டெல்லி.. நோக்கி இறங்கினான் முரடன்.

​நாக்கால் மெதுவாக முலை காம்புகளைச் சுற்றி நக்கினான். அடுத்து நாக்கின் நுனியால் காம்பைத் தொடர்ந்து தடவ, காம்புகள் பெருக்கத் தொடங்கின.

​வாயை வைத்து உறிஞ்சி இழுத்தான்; இப்போது வாயின் சூட்டில் காம்பு முறுக்கேறி நின்றது. முரடன் இப்போது தன் கடவாய் பற்களால் காம்பைக் கடித்து நைய்து எடுத்தான். சுக வேதனை தாங்காமல் விஷ்ணு ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்டான்.

​கொஞ்ச நேரம் பிறகு முரடன் தன் இரண்டு கைகளால் முலையை உருட்டித் திரட்டி ஆண்பால் குடித்தான். பெண்பித்தனான முரடனுக்கு ஆண்பால் இனித்தது. இனி காலம் எல்லாம் ஆண்பால்தான் என்று நினைத்து, ஒரு மணி நேரம் இரண்டு முலைகளைச் சப்பி, கடித்து, உறிஞ்சி எடுத்தான்.

​விஷ்ணுவுக்கு, தான் ஒரு பெண்மை நிறைந்த ஆண் என்பதை உணர்த்திய அந்த 32 வயது முரட்டுப் பிள்ளைக்குப் பால் கொடுப்பது போலப் பூரித்தான்.

ஒரு ரூபாய் காயின் போலத் தொப்புள் இருந்தது. இடை கொடி போல வளைந்து இருந்தது. தனது விளையாட்டுப் பகுதியை மத்திய பிரதேசதில் முடித்துவிட்டு,

​விஷ்ணுவின் சுந்தரவன காடுகளையும் கோலார் தங்க சுரங்களை நோக்கி படை எடுத்தான் .

​மெதுவாக விஷ்ணுவின் ஆடையை எடுத்து எறிந்தான் முரடன்.

​விஷ்ணு பிங்க் கலர் ஜட்டி போட்டிருந்தான். பளிங்கு போல் கால் இருந்தது. அப்படியே அந்தப் பிங்க் ஜட்டியை இழுத்துக் கழற்றி முகர்ந்து பார்த்தான்; 90 சதவிகிதம் பெண் வாடை வீசியது.

​மிருகம் போல் வெறி ஏறிப் போய் நின்றான். சிறு சிறு முடிகளுடன் பளிங்கு போன்ற மேட்டில், ஓட்டைக்குப் பதில் ஒரு பூவாழையும் இரு கெட்டி உருண்டையும் இருந்தது. அதற்குள் கீழ் ஒரு பிங்க் கலர் சூத்து இருந்தது.

​"புண்டை இல்லாட்டி என்ன, சூத்து இருக்கு" என்று விஷ்ணுவின் கால்களைத் தூக்கித் தலை வரை அழுத்தினான். இப்போது கன்னிப் புண்டை போல் இருந்தது.

​வெறி கொண்டு சூத்து ஓட்டையை விரித்துப் பார்த்தான்; பிங்க் கலரில் இருந்தது. நாக்கை வைத்து கவ்விச் சுவைத்து, உள்ளே விட்டு நாக்கால் துலவினான்.

​சுகம் தாளாமல் துடித்தான் விஷ்ணு. முரடன் அடுத்து விரலை விட்டு ஆட்டினான். கன்னிப் புண்டை கிழிந்தது. சீல் ஓப்பனர்(Seal Opener) முரடன் தான்!

​நாக்கு போட்டதால் கன்னிப் பையன் விஷ்ணு காமம் தலைக்கேறி தேவடியாள் போல மாறினான். சின்னையாவை கீழே தள்ளிவிட்டு, வேட்டிக்குள் தலையை விட்டு, கருப்பு ஜட்டியோடு சுன்னியை கவ்வி எடுத்தான்.

​அது திமிறியது; கருப்பு ஜட்டியைக் கழட்டி எறிந்துவிட்டு, மலைப் பாம்பை ஊம்ப ஆரம்பித்தான். நல்ல குத்து குத்து என்று ஊம்பினான். ஆசை தீர ஒரு மணி நேரம் ஊம்பிய பிறகு, கொட்டையை 30 நிமிடம் நக்கி எடுத்தான்.

​சின்னையா முனங்கினார். "நீதான்டி என் வப்பாட்டி, காலம் ஃபுல்லா!" என்று கத்தினான்.

​பின் 90 டிகிரிக்குக் கடப்பாறை வர, "இனி வாய் தாங்காது" என்று சூத்தைக் காட்டினான் விஷ்ணு.

​சருக்கு என்று உள்ளே குத்தினான் சின்னையா. உள்ளே விட்டு ஆட்டு ஆட்டு என்று ஒரு மணி நேரம் ஒத்து.. வந்த கஞ்சியை மூஞ்சியில் ஊத்தினான் சின்னையா.

​இரவும் பகலும் ஓல் ஆட்டம் நடந்தது. சின்னையாவை வளைத்துப் போட்டு விஷ்ணு சொத்துக்களை அமுக்கினான்.

​விஷ்ணுவே கதி என்று ஓத்து ஓத்து குத்து போட்டுக் கொண்டு இருந்தார் பண்ணையார். கணக்குப் போட்டுப் பேரனை வரவழைத்து காரியத்தை முடித்து, முதலாளி ஆனான் கண்ணப்பன்.