எங்க ஊர் சேலம், ஓமலூர் அருகே உள்ள ஒரு சின்ன கிராமம். இங்கே ஒரு பழைய சலூன் கடை இருந்தது. சலூன் கடைக்காரர் இறந்துவிட, 30 வயதான ரமேஷ் அண்ணா அந்தச் சலூனை நடத்தி வந்தார்.
பார்க்கவே அழகாக இருப்பார். பொறுமையாகப் பேசுவார். எல்லாத்துக்கும் நல்ல ஐடியா சொல்லுவார். அதனால்தான் அந்தக் கடை பழைய கடையாக இருந்தாலும், ரமேஷ் அண்ணாவின் குணத்துக்காகவே அவரிடம் முடி வெட்ட வருவார்கள்.
நான் பிரியன். 25 வயது. பார்க்க க்யூட்டாக இருப்பேன். எனக்கு அண்ணாவோட குணம் ரொம்பப் பிடிக்கும். உண்மையாகவே அவரைப் பிடித்ததால்தான் நானும் அவருடைய கஸ்டமர் ஆனேன்.
ஒரு மாதத்துக்கு எத்தனை தடவை முடி வெட்டுவேன்னு கேட்டாலே, ரமேஷ் அண்ணாவை எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும்னு தெரிஞ்சுக்கலாம். அந்த அளவுக்கு எனக்கு ரமேஷ் அண்ணாவைப் பிடிக்கும்.
அன்னைக்கு கொஞ்சம் கிளவுடியா இருந்துச்சு. நான் கொஞ்சம் சூடாகவும் இருந்தேன். உடனே ரமேஷ் அண்ணா கடைக்குப் போனேன். என்னைப் பார்த்ததும் அண்ணா சிரிச்சுக்கிட்டே,
"வாடா, மொட்டை போட்டுரவா உனக்கு? முடி வளரவே விட மாட்டேங்கிற! அப்படி என்ன காண்டு முடி மேல உனக்கு?" என்றார்.
இதுவரைக்கும் நான் அவரை அணுகியதெல்லாம் கண்ணாலே நோட்டம் விடுவதுதான். ஆனால் இன்னைக்கு சலூனில் ஆள் யாரும் இல்லை. மழை வர வாய்ப்பு இருந்ததால், இனிமேலும் யாரும் வர மாட்டாங்கன்னு நினைச்சேன்.
அதனால இன்னைக்கு ட்ரை பண்ணிப் பார்க்கலாம்னு முடிவு பண்ணினேன். ஆனால் அண்ணா முன்னாடி நின்னதும், என் கை காலெல்லாம் உதற ஆரம்பிச்சிடுச்சு. என்னோட பதற்றத்தைப் பார்த்த ரமேஷ் அண்ணா,
"ஏன்டா, நடுங்குற? ஏதாவது தப்பு பண்ணப் போறியா?" என்று கேட்டார்.
"ஆமா, இல்ல..." என்று நான் மண்டையை ஆட்டினேன்.
என்னோட நிலைமையைப் பார்த்த ரமேஷ் அண்ணா சிரித்துக்கொண்டே, "நல்ல பையன்டா நீ!" என்றார்.
நான் போய் சேரில் உட்கார்ந்தேன். ரமேஷ் அண்ணா ஹேர்கட்டிங் துணியை என் மேல் போட்டார். நான் என் இரண்டு முழங்கைகளையும் சேரின் இரண்டு கைப்பிடிகள் மேல் வைத்து, முனை வரை பிடித்துக்கொண்டேன்.
ரமேஷ் அண்ணா,
"என்ன கட்டிங் போடணும்?" என்று கேட்டார்.
"ஏதோ போடுங்க அண்ணா" என்று சொன்னேன்.
அண்ணா வாட்டர் ஸ்ப்ரே செய்து விட்டு, முடி வெட்ட ஆரம்பித்தார்.
பின்னால் முடியை வெட்டி விட்டு, சைடில் வெட்டுவதற்காக சேரைத் திருப்பினார்.
நான் சேரின் கைப்பிடியில் கையைப் பிடித்தபடி உட்கார்ந்திருந்தேன். அண்ணா என் அருகில் நின்று முடி வெட்டிக்கொண்டிருந்தார். அவருடைய வேட்டியின் மடிப்பு என் கை விரல்களுக்கு அருகாமையில் இருந்தது. என் உள்ளங்கையை என்னைப் பார்த்துச் செங்குத்தாக வைத்திருந்தேன். கட்டை விரலைத் தவிர்த்த மற்ற நான்கு விரல்களும் மெதுவாக வேட்டித் துணியில் பட்டது.
இன்னும் 5 செ.மீ. தூரம் தான் இருந்தது என் கைக்கும் அவருடைய மையப் பகுதிக்கும் இடையில். கருப்பு கலர் கட்டிங் துணி போடப்பட்டிருந்ததால், அவருக்கு எதுவும் தெரியவில்லை. என் நெஞ்சு படபடவென்று துடித்தது. நாக்கு வறண்டது.
மெதுவாக என் விரல்களை நகர்த்தினேன். கையை மெல்ல நகர்த்தி தடவினேன். ஏதோ உருண்டையாக இருப்பது போல் தோன்றியது. பிடித்து அமுக்கும் போது ஏதோ தெறித்தது. அதற்குள்ளவா என்று நினைக்கும் போது..
தண்ணீர் தெளித்து எழுப்பினார் ரமேஷ் அண்ணா.
ஓ! கனவா? கையைப் பார்த்தேன். 5 செ.மீ. இடைவெளி அப்படியே இருந்தது. கனவை நினைவாக்க மெல்ல நகர்த்தினேன்.
லேசாகத் தடவினேன். இப்போது கை பட்டது, ஆனால் கரண்ட் பாயவில்லை. ஒரு நிமிடம் கத்தரிக்கோல் நின்றது.
எனக்கு நெஞ்சை அடைத்தது போன்ற உணர்வு.
திரும்ப முடி வெட்ட ஆரம்பித்தார்.
நான் என்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டேன். மெதுவாக லுங்கிக்குள் கையை விட்டு, தொடையைத் தடவினேன். தொடையில் உள்ள முடிகளைச் சுருட்டினேன்.
மேலே மெதுவாகச் சென்று, கட் ஜட்டியின் கால் ஓட்டை வழியாக ஒரு விரலை வைத்து தடவினேன். பாம்பு தொங்கியது, எழவில்லை.
ஆனால் ரமேஷ் அண்ணா எதுவும் நடக்காதது போல முடி வெட்டினார். அண்ணா முடி வெட்டி முடித்து, துடைத்து விட்டு, பவுடர் போட்டுவிட்டு, “முடிஞ்சுது பா” என்றார்.
நான் எழுந்து, “அண்ணா” என்றேன். “என்னடா?” என்றார்.
“அது வந்து… அது வந்து… சக்(Suck) பண்ணி விடவா?” என்றேன்.
எனக்குப் பசங்க மேல இன்ட்ரஸ்ட் இல்லடா. மூட் வராது. நீ ஏதோ பண்ணிட்டு போனு அமைதியா இருந்தேன்டா.”
“நான் வேணும்னா ட்ரை பண்ணவா?” என்றேன்.
கையில் சவரம் செய்யும் கத்தை எடுத்து நீட்டிக் கொண்டு “கொல்லுவன்!” என்று சிரித்தார்.
Keywords: ஆண்கள் வாழ்க்கையில் ஒருமுறையாவது அனுபவிக்கும் சலூன் கடை சம்பவங்கள், அம்பட்டன் சுன்னி, சலூன் அண்ணா, ஆண்கள் இதுக்காகவும் அடிக்கடி சலூனிற்கு செல்வார்கள், அம்பட்டன் அனுபவிக்கும் பாலியல் தொல்லைகள். ஆண்கள் இதுக்காகவும் அடிக்கடி சலூனிற்கு செல்வார்கள்


Comments
Post a Comment